Badania genetyczne na pochodzenie - testy DNA na pochodzenie etniczne przodków

Na czym polega test na pochodzenie przodków?

Badania genetyczne DNA mogą ujawnić sekrety związane z pochodzeniem ukryte w DNA. Dzięki takim unikalnym badaniom możesz dowiedzieć się więcej o sobie i swoim pochodzeniu. Badanie genealogiczne pozwalają wnioskować o pochodzeniu naszych krewnych z dalekiej przeszłości - tysięcy lat. Określając Państwa haplotyp (pulę genów odziedziczoną po jednym z rodziców) określimy do jakiej haplogrupy Państwo przynależą i tym samym skąd pochodzą - pochodzenie biogeograficzne.

Kiedy warto przeprowadzić badanie na pochodzenie?

Testy DNA genealogiczne mogą zostać wykorzystane w wielu sytuacjach:

• Jako narzędzie poznawcze - pozwalające uzyskać informacje o swoich przodkach dla "pasjonatów historii" swojej rodziny ukrytej w DNA.
• Jako narzędzie naukowe - w celu potwierdzenia lub rzucenia nowego światła na przeprowadzone badania źródeł historycznych drzewa genealogicznego.
• Jako narzędzie edukacyjne - dla rodziców, którzy chcą przybliżyć dzieciom rolę DNA w procesie dziedziczenia.
  
  

Twoje DNA może zawierać informacje, które nie zostały uwzględnione podczas badania drzewa genealogicznego za pomocą źródeł historycznych.

Test Genealogiczny DNA ^GP - przeprowadza się w celu ustalenia pochodzenia biogeograficznego przodków. Jeśli jesteś zainteresowany badaniem historii rodziny, chcesz więcej wiedzieć o sobie, ten test może pozwolić na wniknięcie w przeszłość, odzwierciedlające twoje genetyczne pochodzenia.

Który test na pochodzenie jest dla mnie?

Oferujemy dwie możliwości testu na pochodzenie. Przeprowadzamy analizę zmienności: DNA chromosomu Y (linia ojcowska) lub mitochondrialnego DNA (linia matczyna).

Badanie linii ojcowskiej (Y-STR) - badaniu poddają się wyłącznie przedstawiciele linii męskiej. Badamy markery genetyczne znajdujące się na chromosomie Y, a więc dziedziczone z ojca na syna. W linii męskiej spokrewnieni mężczyźni mają taką samą sekwencję chromosomu Y- oznaczoną na podstawie identyfikacji markerów Y- STR.

Badanie linii matczynej (mt-DNA) - Badaniu mogą być poddani zarówno kobiety jak i mężczyźni. Informacja genetyczna zawarta w mitochondrialnym DNA charakteryzuje się kilkoma wyjątkowymi cechami. Przede wszystkim jest przekazywana z pokolenia na pokolenie w specyficzny sposób - dziedziczona jest zawsze po matce "po kądzieli". Zatem wszyscy spokrewnieni w prostej linii żeńskiej mają taką samą sekwencją mt-DNA.

Co stanowi materiał do badań na pochodzenie?

Rutynowo materiałem do testów DNA jest wymaz z wewnętrznej strony policzka. Procedura ta jest całkowicie bezpieczna i bezbolesna. Wymaz można pobrać samodzielnie, za pomocą zestawu przesyłanego wraz z instrukcją.

Jak wygląda wynik i opinia z badań na pochodzenie?

Na opinii z badań na pochodzenie otrzymujecie Państwo raport z badań w formie pisemnej, zawierający niezbędne informacje ułatwiające zrozumienie i odczytanie wyników.

Na podstawie wyników analiz genetycznych loci STR chromosomu Y (badanie linii ojcowskiej) lub regionów HV1 i HV2 mtDNA (badanie linii matczynej) przyporządkujemy uzyskany profil genetyczny do odpowiedniej haplogrupy. Dodajemy również rozbudowany opis haplogrupy, dzięki czemu ułatwia to zrozumienie i odczytanie wyników.

Sprawdź historię ludzi, którzy zdecydowali się na test na pochodzenie

Haplogrupy chromosomu Y – poznaj swoje pochodzenie

W ustalaniu przodków najczęściej wykonuje się badania haplogrupy chromosomu Y. Jest to najpopularniejsze badanie, ponieważ chromosom Y jest dziedziczony tylko w linii ojcowskiej (przekazywany z ojca na syna). Linia dziedziczenia chromosomu Y pozwala odczytać historię genetyczną sięgającą początków ludzkości. Wszystkie linie męskie łączą się w dalekiej prehistorii. Mężczyzna, od którego pochodzą wszyscy współcześnie żyjący panowie, najprawdopodobniej żył w Centralnej Afryce około 60 000 - 80 000 lat temu.

Wyróżniamy 25 podstawowych wersji chromosomu Y: w Europie jest ich 12, wśród Indian Amerykańskich 4, wśród Japończyków 5, itd. Badając DNA zlokalizowane na chromosomie Y możemy sprawdzić, do jakiej populacji należymy – spośród 636 grup ludności populacji męskiej występujących na całym świecie.

Haplogrupy chromosomu Y określone są literami od A do R. Kolejne podgrupy oznacza się małymi literami i cyframi. Przynależność do danej haplogrupy definiuje się na podstawie specyficznych zmian w kodzie genetycznym (polimorfizmów).

 

Na poniższym rysunku przedstawiono dominujące haplogrupy chromosomu Y w Europie.

 

Jakie są najpopularniejsze haplogrupy osobników męskich na terenie Polski?

Na terenie Polski najczęściej występuje osoby z haplogrupą R1a i R1b.

 

Haplogrupa R wywodzi się z Północnej Azji i pojawiła się 26500-19000 lat temu. Została zidentyfikowana w szczątkach liczących 24000 lat, nazywanych “Mal’ta boy” w regionie Ałtajskim w południowo-centralnej Syberii. Przedstawiciele tej kultury łowców mamutów zamieszkiwali w Paleolicie Syberię i część Europy. Z populacji haplogrupy tej wywodzą się populacje współczesnej Europy i Południowej Azji, w których haplogrupy R występują obecnie najczęściej: R1b w Europie Zachodniej, R1a w Europie Wschodniej, Środkowej i Południowej Azji oraz R2 w Południowej Azji.

Skąd wywodzili się pierwsi Polacy?

Od wieków historycy próbują ustalić skąd wywodzili się pierwsi Polacy. Jakie były ich losy? Skąd pochodziły królewskie rody? Dziś z pomocą genetyki jest to możliwe.

Za pomocą genetycznych badań genealogicznych próbuje się dziś między innymi rozstrzygnąć kwestię pochodzenia Piastów. Już jakiś czas temu pojawiła się hipoteza, że Mieszko I nie był Słowianinem, tylko Wikingiem. Z racji, że pobranie próbek genetycznych bezpośrednio od Mieszka I i jego syna Bolesława nie jest możliwe, naukowcy chcą przeanalizować materiał genetyczny ich potomków m.in. Bolesława Krzywoustego. Chcą także zbadać DNA pochodzące z wczesnośredniowiecznych pochówków na terenie Polski, które uznawane są za wikińskie. Niewątpliwie pochodzenie pierwszych władców Polski jest największą historyczną zagadką naszych czasów.

Za pomocą analizy chromosomu Y udało się rozwiązać rodzinną zagadkę trzeciego prezydenta USA -Thomasa Jeffersona. Pojawiły się bowiem plotki głoszące, że miał on romans z niewolnicą pracującą wówczas w domu prezydenta – Sally Hemmings. Przypuszczano, że Jefferson jest ojcem jednego z jej synów. Na początku XXI w. przeprowadzono badania, które obejmowały potomków synów Sally Hemmings oraz mężczyzn wywodzących się z linii męskiej rodziny Jeffersonów. Wyniki potwierdziły, że Thomas Jefferson (ale również każdy inny jego krewny w linii męskiej) mógł być ojcem Estona, jednego z synów niewolnicy.

Jeśli więc pasjonujecie się historią i chcecie poznać sekrety ukryte w waszym DNA –wykonajcie test genealogiczny. Pozwala on na uzyskanie unikalnego profilu genetycznego, który pozwoli określić populację (grupę ludności), z której się wywodzimy. Im więcej osób poddaje się badaniom genealogiczno-genetycznym i im są one dokładniejsze - tym bardziej skomplikowany staje się obraz naszych dziejów.

Haplogrupy mitochondrialnego DNA – matczyne pochodzenie

Równie często jak analizę chromosomu Y przeprowadza się analizę haplogrup mitochondrialnego DNA. Mitochondrialny DNA dziedziczony jest w linii matczynej (przekazywany przez matkę jej dzieciom). Dzięki temu, że ludzki mitochondrialny DNA nie ulega rekombinacji, umożliwia to określenie pochodzenia przodków linii matczynej badanej osoby, ponieważ wszyscy potomkowie w linii żeńskiej mają taki sam mtDNA.

Haplogrupy mitochondrialnego DNA są oznaczone następująco: A, B, C, CZ, D, E, F, G, H, pre-HV, HV, I, J, pre-JT, JT, K, L0, L1, L2, L3, L4, L5, L6, L7, M, N, O, P, Q, R, S, T, U, UK, V, W, X, Y i Z. Podział na haplogrupy został wprowadzony ze względu na wspólne pochodzenie i zbliżone sekwencje w DNA. Informacje zawarte w mtDNA pozwoliły na stwierdzenie, że kobieta od której wywodzą się wszystkie obecnie występujące haplogrupy żyła w Afryce około 150 tys. lat temu. Jest to tzw. „mitochondrialna Ewa”.

Na terenie Polski najczęściej występuje haplogrupa H. Jest ona najbardziej zróżnicowaną matczyną linią rodową w Europie, na większości obszarów Bliskiego Wschodu oraz na terenie Kaukazu. Niska częstotliwość występowania haplogrupy H (od 0 do 7%) spotykana jest wyłącznie wśród Lapończyków. Częstotliwość występowania tej haplogrupy w Europie zwykle waha się pomiędzy 40 i 50%. Nieco niższe częstotliwości obserwuje się na Cyprze (31%), w Finlandii (36%) , Islandii (38%), Białorusi, Ukrainie, Rumunia oraz na Węgrzech (39% w każdym przypadku). Austria (54%), Galicja (58%) w północnej Hiszpanii oraz Walia (60%) to obszary, na których haplogrupa H stanowi ponad 50% populacji.

Na chwilę obecną dla haplogrupy H zidentyfikowano ponad 90 podstawowych podgrup, z których większość rozgałęzia się w kolejne podgrupy. Najczęściej spotykane podgrupy to głównie H1, H2, H3, H4, H5, H6, H7, H10, H11, H13, H14 i H20. Sekwencja referencyjna z Cambridge (ludzka sekwencja mitochondrialnego DNA, z która porównywane są wszystkie pozostałe sekwencje) należy do haplogrupy H2a2a.

 

Na rysunku poniżej przedstawiono rozkład w Europie najbardziej popularnych podgrup haplogrupy H w mtDNA